معرفی محصول

بیش از ۱۰۰ نوع لیچی وجود دارد و هر سال انواع جدیدی به طور مداوم ظهور می‌کنند.
اکنون فصل لذت بردن رسمی از لیچی است. مقدار زیادی لیچی در بازار موجود است. سوپرمارکت‌ها، میوه‌فروشی‌ها و فروشندگان خیابانی همگی در مورد لیچی‌های تازه فریاد می‌زنند، با عبارات جذابی مانند «اگر شیرین نباشد نیازی به پرداخت نیست» و قیمت‌هایی که از بالا به پایین متغیر است.
لیچی (نام علمی: Litchi chinensis Sonn.) متعلق به خانواده Sapindaceae و جنس Litchi است. این درخت همیشه سبز، با ارتفاع تقریبی ۱۰ متر است. پوست میوه دارای برجستگی‌های فلس‌دار، قرمز روشن و قرمز مایل به بنفش است. هنگام رسیدن کامل، قرمز روشن می‌شود؛ دانه‌ها همگی توسط یک پوشش گوشتی کاذب پوشیده شده‌اند. دوره گلدهی در بهار و دوره میوه‌دهی در تابستان است. وقتی تازه است، گوشت میوه شفاف و ژلاتینی است، با طعمی معطر و خوشمزه، اما برای نگهداری مناسب نیست.
در جنوب غربی چین، از جمله یوننان، گوئیژو، سیچوان و چونگ کینگ، و همچنین مناطق جنوبی مانند گوانگشی، گوانگدونگ و هاینان، و مناطق جنوب شرقی مانند فوجیان، ژجیانگ و تایوان توزیع شده است. همچنین در بخش جنوب شرقی آسیا کشت می‌شود. سوابقی از معرفی آن به آفریقا، آمریکا و اقیانوسیه وجود دارد. لیچی به همراه موز، آناناس و لونگان به عنوان یکی از "چهار میوه بزرگ جنوب" شناخته می‌شود.
لیچی طعمی شیرین و تر و طبعی گرم دارد. وارد کننده به نصف النهار قلب، طحال و کبد است. می‌تواند سکسکه و اسهال را متوقف کند. این یک انتخاب عالی درمانی غذایی برای افراد مبتلا به سکسکه مزمن و اسهال شبانه است. در عین حال، اثرات تغذیه مغز، ارتقاء تناسب اندام، تحریک اشتها و نفع رساندن به طحال را دارد. به دلیل طبع گرم آن، مصرف بیش از حد به راحتی می‌تواند منجر به گرمای بیش از حد شود.

توضیحات

میوه نسبتاً بزرگ است، با وزن متوسط هر میوه حدود ۲۵ گرم. میوه به شکل قلب یا قلب کشیده است، با پوستی به رنگ قرمز روشن. گوشت آن سفید شیری رنگ است، با طعمی شیرین و کمی ترش، عطری ملایم و طعم گس خفیف پس از مصرف. بافت آن نسبتاً ریز است، با نرخ خوراکی ≥۷۵٪، اسیدیته کل ≥۰.۱۴۹٪ و محتوای مواد جامد محلول ≥۱۸.۱٪. در اواخر جولای می‌رسد.